Pastel Stories

…for the upcoming Rewolucje 5 album. Coming to an online book store near you soon!

Filed by Mateusz Skutnik at 4:48 am under Rewolucje5: dwa dni
8 Comments

Starting new day on a high note.

Just had to remind myself what it feels like to actually draw something. Like – on paper and all. Seems I still got it. Now back to the virtual reality of daymare town…

Filed by Mateusz Skutnik at 1:45 am under :: Graphic Novels ::, Rewolucje6: na morzu, watercolour sketches
17 Comments

Another nice find. And this one is in english, so you can actually read it. This comic was created for the “war” edition of the Stripburger – the Warburger -  released back in 2003 and takes a stand on pointlessness of the war itself. I think. That’s what I had in mind anyway.

Filed by Mateusz Skutnik at 6:19 am under :: Graphic Novels ::
18 Comments

I found this old sketch while browsing through some old backup cd’s. It’s a real blast from the past, but good enough to share with you. I created this in 2004 I believe, Neil Gaiman was visiting Poland back then and there was an exhibition of Sandman drawings created by polish comic artists. So that’s my contribution.

Filed by Mateusz Skutnik at 4:06 am under :: Graphic Novels ::
16 Comments

So – here is the new issue of Stripburger special. Greetings from Cartoonia – the Essential Guide of the Land of Comics sports quite unique idea – gathering artists from different countries and asking them to write down 3 things that are crucial to their home country. Then they swapped those things between different artist and asked them to create a comic about them. Phew. That’s Cartoonia allright. So I got someone’s three things , and somebody else got what I came up with for representation of Poland.

You can see few pages of my contribution here >>.

Enjoy them in color, because they’re printed in grayscale. But not to worry, I’m pretty sure this comic will end up in a separate, full color album one day. Anyway – it was supposed to be a small comic, but turned out to be a 20-page story. It’s Revolutions – my main comic series. My three objects that I had to base my comic on were: wayside shrine, the neanderthal flute and Janezek of Carniola (who turns out to be the main character of the story). Can’t tell you much more about the story…

You can buy the comic book here >>.

In Greetings from Cartoonia, 12 modern comic creators, half of them from Slovenia and the other half from various European countries, entered a colorful comic-book-styled intercultural dialogue. The results of this irresponsible behavior are fantasy-filled postcards from the involved countries that don’t pay attention to stereotypes. Slovene authors used their foreign colleagues’ homelands (Italy, Finland, Norway, Poland, Portugal and Romania) as motifs for their comics. Slovenia was used in the same manner by other artists. All authors have used ‘objects of inspiration’ gathered from the cultural treasuries of the involved countries. Among these are architectural types, animal species, car models, traditional folk products, mythological beings and so on. Each artist created a comic story that takes place in the chosen land based on a handful of objects typical for that country. The emerged comic-portraits of the countries quickly got out of hand and mutated to Cartoonia, a completely new, original trans-national entity. A safe haven for those that think the world lacks sympathy for comics, an art form they create or worship. The book is an indispensable guide to this unpredictable, sometimes dangerous, wonderfully bizarre and bizarrely wonderful country.

That was an official promo that I found on Top Shelf’s website. The book came to me in a nice package with lots of additional stuff:

Cartoonia postcards. Those sheets of paper were used for twitting before the twitter was invented. It’s quite the same, only in real life. People used to send them to each other from vaactions or trips to foreign countries, as in you go somewhere, buy a postcard there and send it back home to your folks to let them know how good you have, and they would get it and envy you.

There’s also this big map of Cartoonia with all objects indicated as long with names of countries they’re from (countries’ names are purposely misspelled to indicate the fantasy nature of the whole project).

Cartoonia pencils, unfortunately they came too late for being actual tools in the creation of Cartoonia comics. But they’ll probably be used in next projects, mine for sure, as well as other comic artists that took part in this project. So there will be a itsy bitsy tiny bit of Cartoonia in upcoming comic books from all over Europe. That’s what I think.

And there are also Cartoonia erasers. It’s a piece of rubber used to ctrl+Z when you’re drawing on an actual paper. But it can only remove the pencil featured above as I assume, so it’s like really old-timey ctrl+Z. But still. You can correct your errors to some extent with this item. Not that I make errors. But still.

And there was this extra package:

Inside there were 20 copies of a  poster I created for Cartoonia. There are only 40 copies in existence, and the other 20 will be available for purchase. Each artist was supposed to create one, and they printed those using an old method of screen printing (40 copies each). This method is so old that even I can’t explain you what that is. But here’s the poster:

So I’ve got 20 of those. If you’d like to purchase a numbered, signed by me copy for yourself – leave me your price proposition in the comments. ;)

Filed by Mateusz Skutnik at 11:31 am under :: Graphic Novels ::, photos
14 Comments

I had to take few days off of the production of Submachine 6, because I was asked to create a small comic for the anthology honouring one of our (polish) best comic artists, Janusz Christa. The deadline for this project was in fact deadly – August 31st. Luckily I got a nice idea for this 3-page comic pretty soon and it went smoothly. It’s finished now, I’m back on track with Submachine, nothing to worry about. ;)

Filed by Mateusz Skutnik at 8:52 am under :: Graphic Novels ::, Blaki
8 Comments

This is how we roll.

Once a group of polish graphic novel artists get together, they tend to get a bit drunk. And then they like to draw comics together. One way to do it is a comic battle on an easel in front of a cheering audience (well, more screaming from the top of their lungs then cheering). On this photo easels pictured, afterwards, partly destroyed because there was no way to make a decent photo during the event – too crowdy:

On the next picture you can see Bartosz Sztybor, well known polish story writer, the only person to win two awards at the International Comic Festival in Lodz in one year (that record was set last year, as he won in two different categories with different short graphic novels) as he attempts to draw something, because the word spread the he’s not only great story teller but graphic designer as well. See for yourself:

I’m not too convinced. You can’t be THAT good at everything, mate.

So as far as the battle is concerned, there could be only one winner:

That’s Jaszczu, and yeah, you can see that killer instinct in his eyes, which is neccesary to slay all other contestants. Just look at this happy care bear:

that’s Krl, the runner up. He did not stand any chance whatsoever against that killing machine above. You might ask yourself how did I do in that battle? Well I was wise enough not to take part in it. This way I’m covered in full extent. Once the battle was over and dust settled, we thought it would be a good idea to draw each other. So:

That’s me drawn twice by this dude:

and this is him:

drawn by me. The resemblance is in deed striking, you must admit:

And once again me:

drawn by no other than forementioned Bartosz Sztybor:

So maybe he DOES have a good drawing hand. Because I look exactly like that. EXACTLY.

The third and final way to release your drawing force fueled by some alcohol is to take part in a freestyle jam, which is a comic story made up in real time by different artists, based on what-did-the-person-before-you-do rule. Basically lots of profanity ensued. But there were some hilarious moments of utter genius in that work. Something worth a good laugh. Unfortunately I don’t have that comic, it went home with the sketchbook owner as I imagine. But here are the geniuses hard at work:

And there – three ways to run a nerd party at a comicon. I can’t really say anything more about the comicon itself, because I didn’t participate in any way, but I heard it was good. You can read some reviews here (if you know how to read polish): Olga, KRL, Jaszcz.

Filed by Mateusz Skutnik at 4:30 am under :: Graphic Novels ::, News, Tributes, photos, sketches
7 Comments

On a completely different note, here’s my latest graphic novel. It’s a 20-page, non-words story created for upcoming comic anthology “greetings from Cartoonia”, preparedy by the Stripburger Magazine. Here are first four pages (enjoy them here in full colour, because Cartoonia will be printed in grayscale):

For those of you wondering why waste colorfull version for grayscale printing, here’s my answer: I always create Rewolucje in full colour, regardless of the way of printing. And I’m pretty sure that this story will end up in some full-Rewolucje album someday, maybe next year or so, and that it will definietly be in full colour.

No words whatsoever, so possibly another comic book for you guys out there in the world.

Happy Easter.

Filed by Mateusz Skutnik at 4:14 am under :: Graphic Novels ::
26 Comments

Revolutions: the Ordinary day

buy in appStore

So you’re walking down the street, nothing special, just an ordinary day. Suddenly you see a man in a window, that looks almost exactly like you. You rush to that building, to that apartment, to that window. No one there. But as you look down through that window… you see yourself standing on the street. So what do you do?…

Filed by Mateusz Skutnik at 3:18 am under :: Graphic Novels ::, :: iPhone games ::
13 Comments

Głupcze!

Właśnie trzymasz pierwszy nr pierwszego na świecie sensownego i artystycznego, i industrialno, asensowno, surrealistyczno cchorego magazynau. W momencie (tym właśnie) piszę ten tekst a ty go czytasz… I obojętnie czy jesz wafel, czy czytasz tylko, czy słuchasz radia, czy puszczasz bąki, czy dłubiesz w… to i tak czytasz teraz ten tekst i chyba masz narąbane w głowie że jeszcze to robisz. Na codzień jesteśmy bardzo nieśmiali, grzeczni, mili, cieplutcy, nie mamy nic wspólnego z plutą ani serem, dlatego wszystkie złe strony (nasze) wychodzą w tym co robimy. Następne numery wyjdą wcześniej niż myślisz i będą bardziej bezmyślne, głupie, dewianckie, chamskie, piękne, kochane, pokur… e, debilne niż ty. Jeżeli jesteś ładną dziewczyną to cię kochamy i chcemy się z tobą umówić w środę po dziewiętnastej u progu, a jeżeli jesteś chłopakiem (i to brzydkim) to cię olewamy , w ogóle nas nie obchodzisz (jak w to wierzycie to macie narąbane). Powyższy tekst jest napisany tylko i wyłącznie po to by zapełnić ten kawałek strony prawda panie.

~~~~

Powyższy tekst otwierał pierwszy numer Vormkfasy który ukazał się w marcu 1997 roku na Politechnice Gdańskiej. Autorem był nieżyjący już Łukasz Favor Klimkiewicz, grafik, malarz, komiksiarz, performer, artysta. Gdyby nie jego przedwczesna śmierć, byłby dzisiaj jedną z najważniejszych osób w naszym komiksowym światku, o ile by jeszcze go interesowało to poletko. Wystarczy spojrzeć na te jego prace sprzed 12 lat.

Magazyn komiksowy wymyśliliśmy wspólnie w 1996 roku. Nazwa VormkfasA to anagram naszych pseudonimów: favor i mask (sic!).

VormkfasA to magazyn czterostronicowy. Później się rozrósł, ale o tym za chwilę. Pierwotna forma to był żart, coś bardziej w kierunku pewnego jednorazowego wydarzenia czy happeningu. Nakłady oscylowały pomiędzy 20 a 100 egzemplarzy, więc nie można tu mówić o jakiejkolwiek poligrafii. Magazyn kserowaliśmy i rozdawaliśmy za darmo nieznajomym na wydziale architektury PG. Favor wymyślił taką formę zabawy: rozłożyć magazyn w jakimś gęsto uczęszczanym miejscu (np w międzywydziałowym łączniku pomiędzy budynkami) i obserwować kto bierze. Jasne, to były tylko cztery strony, ale tutaj liczyła się jakość, nie ilość. Albo inaczej, to był 1997 rok, wtedy to liczyła się jakakolwiek publikacja i wyjście do czytelnika, bo oprócz tego to można było ewentualnie wydrukować jednoplanszówkę w AQQ albo Krakersie. Raz na kwartał. Jak się miało szczęście (my wówczas nie mieliśmy). Dla wyjaśnienia, tak, moje pierwsze komiksy drukowane ukazały się w AQQ, Krakersie i Lekarstwie Rafała Szłapy, ale to było trochę później.

Ten komiksowy happening trwał dwa lata, w tym czasie ukazało się siedem numerów magazynu:

1. nr 1, marzec 1997;
2. nr 2, kwiecień 1997;
3. nr 3, czerwiec 1997;
4. nr 4, październik 1997;
5. nr 5, luty 1998;
6. nr 6, czerwiec 1998;
7. nr 7, wrzesień 1998;

Wraz z kolejnymi numerami gazetki pojawiali się nowi rysownicy chętni do współpracy, co doprowadziło do rozbudowania Vormkfasy. Zostało utworzone Stowarzyszenie Miłośników Komiksu “Vormkfasa” (takie prawdziwe, legalne, z siedzibą i składkami, nawet byliśmy w książce telefonicznej :D). Magazyn rozrósł się do 24 stron, z czasem do 32 i zaczął prezentować szersze spektrum gdańskiej twórczości komiksowej. Im bardziej VormkfasA stawała się “popularna” w kręgach twórców i czytelników, tym mniej interesowała Favora. Coraz mniej jego prac ukazywało się na łamach, on sam poszedł własną drogą.

W 1999 po MFK czekając na dworcu w Bydgoszczy na przesiadkowy pociąg do Gdańska udało mi się przeprowadzić z Favorem wywiad-rzekę na temat jego podejścia do komiksu i sztuki w ogóle, do przeczytania tutaj >>.

Osoby związane ze stowarzyszeniem i nową wersją magazynu: Tomek Sitek, Nikodem Skrodzki, Robert Żmuda, Paweł Szczepański, Juliusz Pyrta i Bartek Roczniak. Magazyn stał się już nie tyle “mój”, co stowarzyszeniowy. Większość moich komiksów tam opublikowanych to morfołaki, znane już chociażby z wydania zbiorczego tego cyklu. Magazyn ukazywał się w latach 1998 – 2000, w tym okresie ukazało się siedemnaście numerów. Do dziewięciu z nich zrobiłem okładki:

Równocześnie z powstaniem dużego magazynu, rozpocząłem publikowanie Vormkfasy Classic – w takiej samej formie jak pierwsze siedem numerów: cztery strony ksero, za darmo – jako dodatek do dużej Vormkfasy. Co ciekawe – VormkfasA Classic ukazywała się jako dwutygodnik przez cały rok 1999. W tym czasie powstały 24 numery, do tego wda z końca 1998 roku i jeden z 2000, łącznie 27 numerów.

Aspekt kserowania okazał się na tyle ważny, że swego czasu powstała nawet definicja tej wydumanej w oparach tonera “sztuki”:
kserografika[gr.] – najmłodsza gałąź drzewa zwanego grafiką; jej celem jest umiejętne dobranie środków wykonania matrycy, zwanej przez zwolenników tej odmiany grafiki matką-kopią tak, aby w procesie tworzenia uwzględnić niedoskonałości kopii wtórnych, powstałych w wyniku procesu kserowania, udostępnionych ogółowi odbiorczemu, o ile ów istnieje; k. jest sztuką balansowania pomiędzy wysublimowanym artyzmem zwiewnej lekkości oryginalnie zatrzymanej w czasie kreski na papierze, a jej topornie powielonym, małodusznym obrazem. Wreszcie to we mnie urosło i zostało po 25 miesiącach zastanowienia określone jako kserografika. Dla zwolenników roli sztuki jako medium odwzorowania rzeczywistości mam trzy słowa: a po co? Od tego mamy fotografikę, wideo, przekazy dokumentalne. Zrobienie kopii narzędziem niedoskonałym, jakim jest kserograf powoduje pożądane przetworzenia rzeczywistości. Chcesz zobaczyć potwora? Skseruj sobie swoje zdjęcie w dowodzie. Mechanizmy kserografii stoją nam podporą, gdyż nie pokazujemy w naszych komiksach świata rzeczywistego. Pokazujemy nasz własny świat. Hokus Pokus, lord czarodziej znalazł się na księżycu, bo w czasie snu przeszedł tam w strumieniu księżycowego światła. Oto nasze księżyce.

Vormkfasa Classic (autorzy komiksów podpisani pod planszami – jeżeli podpisu nie ma znaczy się moje):

1. nr 1, listopad 1998;
2. nr 2, grudzień 1998;
3. nr 3, 1 styczeń 1999;
4. nr 4, 15 styczeń 1999;
5. nr 5, 1 luty 1999;
6. nr 6, 15 luty 1999;
7. nr 7, 1 marzec 1999;
8. nr 8, 15 marzec 1999;
9. nr 9, 1 kwiecień 1999;
10. nr 10, 15 kwiecień 1999;
11. nr 11, 1 maj 1999;
12. nr 12, 15 maj 1999;
13. nr 13, 1 czerwiec 1999;
14. nr 14, 15 czerwiec 1999;
15. nr 15, 1 lipiec 1999;
16. nr 16, 15 lipiec 1999;
17. nr 17, 1 sierpień 1999;
18. nr 18, 15 sierpień 1999;
19. nr 19, 1 wrzesień 1999;
20. nr 20, 15 wrzesień 1999;
21. nr 21, 1 października 1999;
22. nr 22, 15 październik 1999;
23. nr 23, 1 listopad 1999;
24. nr 24, 15 listopad 1999;
25. nr 25, 1 grudzień 1999;
26. nr 26, 15 grudzień 1999;
27. nr 27, 15 luty 2000;

Ostatni wstępniak z ostatniego numeru brzmi tak:

Aperiodyk, słowo zapożyczone od Dominika Szcześniaka, będzie dość dobrze pasowało do nowego wizerunku “VC”. Nic nie stoi na przeszkodzie, by ukazał się tylko jeden numer w roku, bądź cztery w jednym miesiącu. Innymi słowy: bądź czujny, bo nie znasz dnia ani godziny nadejścia kolejnec “VC”. Regularność, sztampa, maszyna, powtarzalność – to nie my. Do zobaczenia nie wiem kiedy.
red nacz ja

No i to prorocze słowa były, bo z aperiodyku zrobił się no-odyk.
Tu się kończy historia Vormkfasy, a zaczyna się historia albumowych rewolucji, ale to już zupełnie inna para kaloszy.

Filed by Mateusz Skutnik at 3:08 am under :: online comics ::, vormkfasa
1 Comment